IK BEN

Is geen een of andere keuze.
Het is onderkennen wat is, zoals het is.
Dat er zonder jou niets bestaat.
Dat ‘jou’ kun je op jezelf betrekken als persoon, individu. Maar daar gaat het juist hier niet over.
Zonder bewustzijn geen werkelijkheid.
Dan beginnen velen weer te verwijzen naar dat we het brein zijn.
Maar je hebt een brein en bent – oneindig – bewustzijn.
In de oneindigheid van het bestaan is er ervaring.
Ervaringen komen en gaan.
De schepping heeft zijn bestaan in jou. Zonder jou valt er niets te ervaren.
De ‘kosmische’ – oneindige – spiegel ben jij.
Ik en mijn ervaring, duidt op de persoon, het brein, het denken.
De werkelijkheid is, dat dat alles verschijnt in niets.
Het brein en het denken zijn slechts onderdeel van wat gezien wordt. En dat alles verschijnt in de kosmische spiegel. Ik Ben is deze spiegel. En deze spiegel is geen bepaald ik, persoon maar het Grote Niets. Dat wat de oergrond van alles is en dat ben jij.
De zogenaamde sensatie van ‘ik ben’ is ik ben zelf.
Je kunt nadenken over ‘ik ben’ maar dat is nimmer ik ben zelf.
Zonder ‘mij’ geen bestaan.
En jouw ‘mij’ en mijn ‘mij’ zijn niet verschillend. Wel het denken en het brein. Er is enkel Ik Ben als de ultieme werkelijkheid. Niet de wereld maar ik ben is het absolute.
Zolang als we denken de wereld te zijn, is ik ben niet gerealiseerd als niet van deze wereld.
Ik ben, is gelijk aan God.

lotus-3565935_640

Advertenties

Verdriet

Iets wat we toch allemaal met elkaar delen, hier als mens op aarde?!
Verdriet door scheiding, verdriet door ziekte, verdriet door het plotselinge verlies van een dierbare, verdriet door ruzie, verdriet door pesten, verdriet door ontslag, verdriet door…
Niets menselijks is ons vreemd. De kortste zin de Bijbel is: ‘Jezus weende.’
Aan Alexander Smit werd eens gevraagd hoe het zat met verlies en verdriet: hij zei, dat het na een jaar dan wel welletjes moest zijn!
Jaren geleden werd iemands zoon (/broer/man) vermoord. Ik zag toen zoveel leed. Ik wist niet dat een mens zo kon leiden onder zulk verlies!…
Verdriet kan heel diep snijden in onze ziel.
Maar het ruimt ook op, als we verdriet echt haar werk in ons laten doen. Maar een moment van zelfmedelijden kan daar een einde aan maken. Dan wordt verdriet, lijden, mee-lijden, zogezegd. Verdriet is dan niet langer iets wat we ervaren maar een ervaring: ik en mijn verdriet.
Toen Jiddu Krishnamurti geheel onverwachts zijn geliefde jongere broer verloor, huilde hij een week lang!… Toen zei K, dat hij en zijn broer een waren geworden.
Je kunt ook verdrietig zijn om een gemiste kans. Enzovoorts.
Verdriet is een zeer belangrijke emotie. Geen emotie om uit te buiten maar simpelweg echt te onderkennen in onszelf als mens.
Misschien ben je wel boos, omdat je verdrietig ergens over bent. Maar zie je dat niet bij jezelf.
Heel veel mensen hier in de wereld zijn boos.
Misschien is een potje huilen dan beter dan een potje vechten, nietwaar?
ik zeg niet dat JIJ je emoties bent. Maar het ontkennen van emoties in je leven als mens heeft geen waarde.
Jij bent meer dan je gevoelens van pijn, verdriet, afgunst, haat, angst,… Jezus kon boos worden en verdrietig zijn maar we kennen hem bovenal als een mens van liefde. Een mens van God.
Ja, we behoren het licht toe. Emoties mogen nimmer ons gevangen gaan houden. Daar bestaat geen echte excuses voor.

desperate-2293377_640.jpg

 

Zijn-modus, doe-modus en ‘ik ben’

Je kunt zo onrustig zijn dat je alleen je rust ervaart door iets te doen: de doe-modus.
Je kunt lekker nietsdoen, enkel in stilte aanwezig zijn: de zijn-modus.
Maar bij ‘ik ben’ draait het nergens om dan het zelf: ‘ik ben.’
Ervaringen van dualiteit of non-dualiteit staan niet centraal bij ik ben. Ik ben, staat zelf centraal.
En ik ben is geen een of ander kunstje maar DAT wat je werkelijk bent. Het denken en het lichaam kunnen het niet aanraken.

lotus-846059_640

Agressie roept agressie op

Dat zie je niet alleen in het nieuws, op straat,… maar ook hier op Facebook.
Boeddha en Jezus zeiden beiden: dat haat nimmer haat verdrijft enkel liefde.
Maar wat is liefde? als je bijvoorbeeld van je zeer gelovige of communistische ouders alleen maar moest luisteren!…
En het vanzelfsprekend is om aan oorlog deel te nemen voor jouw zogenaamde vaderland. 
Aan de ene kant wordt jou steeds gezegd te moeten kunnen doden en andere kant wordt jou geleerd te vertrouwen op het rechtssysteem.
We zijn gespleten, net als bij dierenliefde! We zeggen van dieren te houden, je mag nog geen hond kwaad doen en aan de andere kant eten we vlees en vis en vinden dat heel vanzelfsprekend, nietwaar?
De regering vertegenwoordigt niet het antwoord, dan doen de ongeorganiseerde ontwaakte enkelingen, hier en daar aanwezig: bekend of minder bekend. En zij zijn er altijd geweest en vaak vervolgd!
Socrates en Jezus vonden de dood onder het juk van de machthebbers!
Hoe dan ook, jij kan die uitzondering zijn, ook hier op het internet. Waar dan ook kan jij de stem van zelfkennis laten horen! Waar je ook bent, je kent bovenal jeZelf!… Dat wat de Waarheid is en daarom het antwoord! Regeringen zijn doof en oppervlakkig. Wachten op een nieuwe wereld is wachten op een illusie. Slechts door de nieuwe mens kan een andere samenleving ontstaan!…45AC60C0-3353-4C90-9345-F22D0E556A6D

Je Kan Onvoorwaardelijk Gelukkig Zijn

– Chandra –

 

“Je kan onvoorwaardelijk gelukkig zijn, geluk kent geen voorwaarden. Dat was een gedachte die ik me in mei 2003 realiseerde. Mijn lichaam leek van binnen uit te imploderen. Er kwam licht vrij dat vanaf mijn hartstreek de weg naar boven vond. Mijn hoofd leek ‘te verdwijnen’ want de energie die vrijkwam, vulde de hele atmosfeer om me heen. Ik was ‘hoofdloos’, zonder gedachtes.
Ik wist een moment niet meer wie ik was als persoon. Maar was me wel honderd procent bewust. Mijn verbondenheid met m’n omgeving, de wereld om me heen, was groot. Er was alleen maar compassie en het besef dat de mens onvoorwaardelijk gelukkig mag zijn.
Ik vulde de hele kamer met m’n energie, de kamer leek in mij te verdwijnen en ook alles wat daarbuiten lag. Mijn partner was een moment ‘onbekend’ voor mij.
Ik herkende hem niet, dit ging ook gepaard met een lichte angst die niet ging domineren. De minuten en uren daarna voelde ik me gedachteloos maar vol liefde en verbondenheid met de wereld om me heen. Dit duurde zeker een week.
Energie bewoog zich rond mijn buikstreek en leek uit te gaan naar de mensheid. De gedachteloosheid hield een half jaar aan. Dit alles noemde hij mijn ontwaken/satori. Ook wel zelfrealisatie.
In die periode kende ik soms ook angst. Ik had gezien dat ik ‘bodemloos’ ben. Dat de grond waarop ik me bewoog al die jaren, alleen maar gedachtes waren. Gedachtes waarmee ik me had leren identificeren. En waardoor en waaraan ik mijn identiteit ontleende. Maar daarachter, onder, in mij was er die gigantische ruimte van waaruit die gedachtes oprezen. Als een golf die aanzwelt naar een hoogtepunt en daarna volgen veel meer golven. Die zee van gedachtes was nu stil komen te liggen en daar, onder die waterspiegel, lag de peilloos diepe oceaan. Waarvan de bodem niet in zicht was. Dit alles
‘bedacht’ ik niet maar had ik gezien in mezelf en dat maakte me bang.
Ik was/ben ‘niets’. Maar tegelijkertijd juist een volle leegte van waaruit of waarin alles ontstaat. Eigenlijk ben ‘ik’ eeuwig en dat maakt me ondefinieerbaar. Gedachtes keerden terug, maar de illusie van de identificatie niet.
Zonder voorwaarden gelukkig zijn betekent dat er niets voorafgaat aan dat geluk. Het is geen emotie gebaseerd op een prettige situatie. Het is daar, je bent het. Het is een staat van zijn dat bevrijd is van welke associatie dan ook. Dit geluk is overschaduwd door het denken en de afwezigheid van levensvertrouwen. Levensvertrouwen is het innerlijk weten dat we er reeds zijn en dat niets ons daarvan af kan brengen.
Het is het weten dat de kern van ons wezen vrij is. Iedere verstoring van die vrijheid is gecreëerd door het denken en de identificatie met dit denken en de hieruit voortvloeiende omstandigheden.

De goddelijke staat van de mens is vrij van iedere associatie en behoort daarom niemand toe. Het is er. En behoeft geen uitleg. Het is een ruimte waarin vrede en tijdloosheid samengaan. Het is de hemel die zich binnen onszelf manifesteert.”

 

chandra4-001

Verlichting zonder begin en eind

Een land zonder paden, zoals K al zei.
Je bent er al: ‘zonder begin.’
Kun je het einde van jezelf voorspellen als je niet het lichaam bent?: ‘zonder eind.’
‘Ik zal zijn die ik zijn zal,’ OT.
‘Ik Ben de weg, de waarheid en het leven,’ NT.
Vrijheid bestaat omdat jij er niet langer naar zoekt.
Keuzeloos gewaarzijn vraagt niemand, geen centrum.
Door innerlijke vrijheid komen we uiterlijk als mens tot bloei.
De bodymind kan niet zonder innerlijke vrijheid. Anders zit het gevangen in het zelf geweven web van het denken!
Het denken kan zichzelf niet bevrijden.
Het is de volledige realisatie van ‘ik ben’ die innerlijke vrijheid bewerkstelligt, volkomen natuurlijk, als niemand.
Ik ben niemand.

moon-3295860_640

Onverdraagzaamheid van verlichten onder elkaar

Waarom?
Zouden Boeddha en Jezus elkaar hebben gepruimd?
Pruimden Osho en Krishnamurti elkaar?
Op een veilige afstand iemand bejubelen, die er niet meer is, is natuurlijk makkelijk.
Spirituele leraren kunnen een stuk of wat fotootjes neerzetten, van hun favoriete leraren. Of een boek als Een cursus in wonderen gebruiken, als smeermiddel!
Maar er is weinig of geen bewijs dat het allemaal zou klikken! Met de schrijvers of andere verlichten.
Je kunt heel hoog opgeven bijvoorbeeld betreffende Osho maar zou hij jou ook gepruimd hebben?
Ikzelf kom wel eens in een kerk, en ik kan een goede dienst waarderen maar zegt dat dan dat zij mij, Nathan, ook zouden waarderen, zoals met mijn filmpjes op YouTube en/of bijeenkomsten in waarheid? Ik kende een bekende dominee, hij had ook een eigen populair programma op teevee. We spraken vaak over van alles en Boeddha. Maar op de kansel gaf hij daar geen blijk van. Ik vroeg toen  waarom? Hij zei: dat zouden ze toch niet begrijpen! Ik vond hem een hypocriet en dat koste onze vriendschap tot dan toe!…
ik houd van Jezus maar houdt hij ook van mij? Ik houd van Jiddu Krishnamurti maar houdt hij ook van mij?…
Ik vind de verlichten in Nederland egotrippers. Ik heb er toch de nodige moge ontmoeten. Beweer ik nu dat ik geen egotripper ben? In hun ogen mogelijk ook. Op die manier houden we lekker veilig afstand en blijven we onze eigen troon veilig bestijgen! Hoe verlichter hoe egocentrischer? Maar… verlichten hebben toch geen ego??? Klopt!!! Het is ook slechts hun gedrag, hun houding, die dan zo opvalt!!! Net of dat God tegen zijn hulpsinterklazen hier op aarde zegt: ‘JIJ zorgt ervoor dat je de grootste bent. Je neemt met minder geen genoegen!’ Op die manier bouwt blijkbaar God aan zijn koninkrijk hier op aarde.
Boeddha is de grootste!
Jezus is de grootste!
Andrew Cohen is de grootste!
Sathya Sai Baba is de grootste!
Alexander Smit is de grootste!

Nee, dat ben jij. Vergeet dat nimmer. En dat kun jij nu realiseren!
Verlichting is het moment dat je jezelf niet meer uit de weggaat. Dat jij de grootste mag zijn, hier en nu. Niet door nog dommer, achterlijker te zijn maar door direct te zien dat je een bent met God!
Je kunt niet op Boeddha lijken (geen tweede Boeddha zijn), want daarvan heb je er maar eentje. Je kunt ook niet op Krishnamurti lijken, daarvan heb je er maar eentje. …God is origineel. Verlichting maakt van ons jonge gezonde leeuwen of niet soms?

africa-17344_640