Struikelen over satsangs

Je gaat misschien voor de rust en ontspanning naar een satsang. Een uitje in de plaats van een lekkere sauna. Of je hoopt op wat contact te hebben met de mensen daar, het liefst een leuk gezicht te ontmoeten.
Misschien vind je de leraar wel leuk.
Maar hoe zit het met de waarheid? want satsang betekent een ontmoeting in waarheid.
Als onze liefde voor de waarheid niet nummer een staat dan lijkt mij dat een satsang niet meer is dan een uitje!…
En de waarheid is daar waar jij bent. Nu kan je daar enorme moeite mee hebben en zo’n leraar wijst dan lekker steeds naar jezelf. Je wordt op jezelf teruggeworpen.
Maar een kerkdienst kan ook prima werken, want er zijn sprekers die behoorlijk kunnen zagen aan je stoel waarop je zit maar als je vroeger al naar de kerk Moest dan lijkt me dat weer geen echte keuze!…
Goed, maar niet iedereen die daar zit in het midden is ook gerealiseerd. Wat dan? En als de persoon ook nog een dwaalleer verkondigt, wie maakt dan nog het onderscheid?
Wanneer is er sprake van inzicht, zelfkennis?
Binnen zen wordt vaak beweerd dat het zitten zelf dan al de verlichting is. Niet dat er nog iets moet openbaren. Zitten kan pijnlijk zijn: prima. Zitten kan leuk zijn: prima. Zitten kan… zijn: prima.
Kunnen we voorbij de gedachte gaan van afgescheidenheid en non-dualiteit? Gewoon kijken naar jezelf. Verder niets: een leven zonder conclusies. En betekent dat juist geen vrijheid, vrij zijn?

meditation-1350599_640

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.