Ik Ben die Ik Ben

Misschien een van de belangrijkste uitspraken, die ik ken.
Vaak wordt er dan gerefereerd aan het dialoog tussen Mozes en God. Mozes vraagt aan God, hoe hij Hem zou moeten beschrijven aan de Joden. ‘Ik ben die ik ben,’ antwoordde, volgens het verhaal, toen God!
Als je er heel bewust naar kijkt zie je dat Ik Ben verwijst naar zichzelf. Dus niet: Ik ben liefde. Of, ik ben wijsheid. Of… Maar, Ik Ben die Ik Ben.
Ik Ben staat zelf centraal en niet de ervaring binnen ik ben. Ik Ben is zelf de ervaring: dat wat ervaren wordt. ‘De smaak van water.’
Geen water met een bepaald smaakje, zoals bij limonade! Maar wat is de smaak van water zelf?
Wie heeft oog voor God zelf? Meestal als een gelovige zich richt op God, wil ie iets van God, nietwaar? Maar wie wil niets van God dan Hem enkel kennen?!
We beweren van onszelf:
Ik ben niet gerealiseerd.
Ik ben wel gerealiseerd.
Ik ben niet gelukkig.
Ik ben wel gelukkig.
Ik ben niet gelovig.
Ik ben wel gelovig.
Ik ben die ik ben, wijst eigenlijk nergens naar. Er zijn geen problemen. Er is geen identificatie.
Zelfrealisatie is volgens mijn inzicht het moment dat je Ik Ben ziet los van alles. Dat je begrijpt, rechtstreeks waarneemt, dat Ik Ben nergens aan onderworpen is, dat dat slechts een illusie is. Ik Ben is niet van deze wereld!
Ik Ben is niet het denken. Ik Ben is niet het brein en het lichaam.
Ik Ben staat voor ongekende vrijheid, als Ik Ben (en dat ben jij) rechtstreeks gerealiseerd wordt als zijnde niet het denken en niet het lichaam!
Het is een feit dat jij bestaat, anders las je de tekst niet hier en nu. Het kan ook zo zijn dat je niet beter weet/gelooft dat ‘ik ben’ een onderdeel van het stoffelijke brein vormt. Maar dat is dan gebrek aan inzicht, zelfkennis.
i-am-461820_640

Advertenties

2 gedachtes over “Ik Ben die Ik Ben

  1. wauw wat een pracht wat een macht geschreven gedicht het is echt
    de eerste keer dat iemand schrijf zo al ik zelf
    rijm in het gedicht die voor ieder mens is gericht het is een steun
    een hulp ik moet uit die schulp durven hulp vragen en het niet zien
    als ik ben weer aan het klagen en zagen nee het mag het moet
    als het niet gaat moet er hul^p worden gevraagd we zijn mensen geen robotten met onze eigen intense emoties soms ben ik te euforisch maar echt dank uw wel zo begrepen gedicht naar mij gericht met dit Gods menselijk gedicht
    van harte dank e ik was pas 14 jaar dat ik kon schrijven maar toch ben ik teksten bij elkaar aan het krijgen het moet mijden wat negatiefs is rond mij aan het lijden vandaar verlos me van mijn
    pijnen en lijden

    liefs Fanny ons gezin

    Like

  2. Nathan

    Beste Fanny,
    Woorden (van liefde en inzicht) kunnen helpen op afstand maar dichtbij bij grote persoonlijke problemen is een woord van bijvoorbeeld een huisarts mogelijk van grotere waarde, lijkt me! Ik schreef hier over ‘Ik Ben’ wat we werkelijk zijn, bewustzijn zelf maar onze bodymind (verstand + lichaam) vraagt soms om een bepaalde hulp die we misschien beter met onze arts of een goede nabije vriend kunnen bespreken!… Begrijp je dat?
    Met vriendelijke groet! 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.