New Age als valkuil

Ik geloof niet in de New Age-beweging. Zo zijn mensen vanuit deze beweging into angels maar daarbij vaak niet into Jezus. Ze roepen engelen aan maar dat leert niet meester Jezus. Je dient je te bekeren tot God en tot hem te bidden. Als er dan een engel op je pad komt, is deze gestuurd door God. Je neemt een enorm risico om engelen zomaar te vereren. Ooit gehoord van gevallen engelen? En van wolven in schaapskleren?…
New Age, gaat in mijn ogen niet over: ‘Niet mijn wil maar Uw wil geschiede.’ N.A. gaat over je eigen gelijk, je geloof in jezelf, het investeren in een beter of volmaakter zelfbeeld. N.A. is geen religie/godsdienst maar een weg voor de zoekende mens die zelf zegt wat verlichting/bevrijding mag kosten. Zoiets als je tegen een tandarts zou zeggen: maar er mag niet geboord worden, ik wil geen pijn voelen,… en het mag niet te veel kosten.
N.A. is een warm bad waarin je als ego lekker kan badderen.

Lees alles

angel-569230_640

Afbeelding van Michael Hagn via Pixabay

4 reacties

  1. Of je nu als ‘New Ager’ een engel aanbidt, of als satanist de duivel aanbidt, of als gelovige God aanbidt, het maakt in wezen geen verschil. Je neemt een engel, de duivel, God niet waar. Zij zijn dus gedachten, gedachtebeelden. Als je een van hen aanbidt, aanbid je dus je eigen gedachte, een gedachtebeeld dat voortspruit uit je eigen brein. Daarom zegt (onder anderen) de leraar J. Krishnamurti dat als je God aanbidt, je jezelf aanbidt.

    Like

  2. Ik heb het niet over gedachten, als ik het heb over een engel of God. Maar je kunt daar zeker gedachten over hebben! En deze gedachten belangrijker vinden dan feiten, nietwaar? De mens schiep God, zegt JK dan ook maar hij sprak ook over het heilige en ja, zelfs over engelen! 😉

    Like

    • Bedankt, Nathan, voor je reactie! Als ik zo vrij mag zijn erop te reageren, zeg ik graag het volgende.
      JK beweert dat God als feit bestaat buiten alle gedachten en gevoelens. En ook dat God als gedachte een verzinsel is van de mens. En dat de mens God alleen kent als gedachte, dus als verzinsel, als illusie. De mens zit immers geheel gevangen in het denken; hij kent de toestand van niet-denken (helaas) niet. JK kende de toestand van niet-denken wel, en zo kon hij verder kijken dan het (uiterst beperkte) denken en…. God (als feit) waarnemen. Wat dat betreft zitten we volgens mij op één lijn.
      Ik had het alleen maar over de activiteit van het aanbidden, het benaderen van God (of wie/wat dan ook) vanuit je denkwereld. Laat ik JK daarover aan het woord laten:
      “De aanbidder is het aanbedene. Iemand of iets aanbidden houdt in: jezelf aanbidden; je aanbidt een gedachtebeeld, en dat beeld is een projectie die uit jezelf voortkomt. Het gedachtebeeld dat je hebt is gevormd vanuit je eigen geheugen; je zit dus jezelf te aanbidden via het beeld dat door je eigen denken is geschapen. Deze devotie is liefde voor jezelf. Het gedachtebeeld is jezelf, een voortbrengsel van je denken. Dergelijke devotie is een vorm van zelfbedrog, die slechts leidt tot verdriet en isolatie.”
      Het heeft dus geen zin om God te benaderen vanuit je denkwereld. Zo is bidden tot God bijvoorbeeld denkactiviteit en dus zinloos. Je zit gewoon tegen jezelf te praten! Je zit alleen maar een spelletje met jezelf te spelen…
      Zo ook:
      God dienen is jezelf dienen, je eigen gedachte dienen.
      In God geloven is in jezelf geloven, in je eigen gedachte geloven.
      God vrezen is jezelf vrezen, je eigen gedachte vrezen.
      God zoeken is jezelf zoeken, je eigen gedachte zoeken.
      Trouw zijn aan God is trouw zijn aan jezelf, aan je eigen gedachte.
      Steun/troost vinden bij God is steun/troost vinden bij jezelf.
      In de ban zijn van God is in de ban zijn van jezelf.
      Je richten op God is je richten op jezelf.
      God dankbaar zijn is jezelf dankbaar zijn.
      Je overgeven aan God is je overgeven aan jezelf (wat een spagaat!).
      Je wegcijferen voor God is je wegcijferen voor jezelf (nog zo’n spagaat!).
      Kiezen voor God is kiezen voor jezelf.
      Je toewijden aan God is je toewijden aan jezelf.
      God bewonderen is jezelf bewonderen.
      God gehoorzamen is jezelf gehoorzamen.
      Naar God luisteren is naar jezelf luisteren.
      God om een gunst vragen is jezelf om een gunst vragen.
      Enzovoort, enzovoort, enzovoort.
      Hier laat ik het eventjes bij. Prettige dag!

      Like

      • Ja, maar JK was een mens en wij ook. Dus als JK iets heeft doorzien, kunnen wij dat natuurlijk ook, lijkt me, Wout! En hij zei trouwens dat ongeloof en geloof hetzelfde zijn. Je denkt immers negatief over God. Denken/geloven doen beide partijen dan, nietwaar? …Trouwens behoor je niet vanuit je denken te geloven maar vanuit je hart, als een kind zo onschuldig. K zei wel eens: Geloof is gebaseerd op ervaring. Ik heb – bijvoorbeeld – een BDE (bijna-doodervaring) en daaruit wordt dan een bepaald geloof geboren. Dus ik verzin dan niets met mijn brein, lijkt me! Begrijp dat de grootste atheïsten tot geloof zijn gekomen op die manier 😉 Mvgroet

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.