Wie zoekt niet het licht?

Boeddhisten aanbidden de persoon Gautama Boeddha. Moslims vereren naast Allah Mohammed als mens, voorbeeld. Joden hebben Mozes als hun grote voorbeeld en leraar. Christenen geloven in Jezus als God. En hindoes vereren miljoenen verschijningen van Brahman, God.
In Boeddha, Mohammed, Mozes, Jezus, Krishna,… kun jij die zuiverheid vinden die jij zoekt als mens hier op aarde, nietwaar?
Zij die helemaal geen leraar, voorbeeld, zoeken, kunnen daarbij weer zich blindstaren op zichzelf (geld, macht,…) of op de ideeën van een Jiddu Krishnamurti.
In andere woorden: Waar klamp jij je aan vast?
Volgens mij kunnen we niet om elkaar heen, als we willen blijven groeien, innerlijk als mens. Maar verzet of je hechten aan, zal niet echt helpen, in mijn ogen!
In mijn ogen is Jezus belangrijk maar ik zoek geen object om te verafgoden. Maar erken eenvoudig dat we kunnen leren van elkaar.
Alles en iedereen zoekt het licht, wil gelukkig zijn.
Je groeit met elkaar of uit elkaar.

person-1171956_640

Afbeelding van Pezibear via Pixabay

Bestaat God?

1) Wat versta je onder God?
Als ik onder God bijvoorbeeld bewustzijn versta, dan kan er een andere vraag oprijzen.
2) Wat versta je onder bewustzijn?
Iets wat je bent en niet hebt. Je hebt een brein en bent bewustzijn. Bewustzijn is dus geen vrucht van het brein. ‘Eerst was er het brein…’
Het brein is niet het middelpunt. Dat denken we nu (vaak). Maar vroeger dacht men ook dat de aarde het middelpunt was van ons heelal.
3) Wat precies is dat bewustzijn?
Liefde. Liefdevolle aandacht. Geen leegte, zoals bij een graf.
Weet, dat liefde geen emotie is. Emoties zijn menselijk, liefde is goddelijk!

brain-1845962_640.jpg

Afbeelding van Pete Linforth via Pixabay

Geen keuze?

Even geleden alweer, beweerde een bekend Nederlands journalist hoe blij hij was met het inzicht van geen keuze hebben, hij omarmde het gedachtengoed van Jeff Foster naar ik begreep. Vrij zijn van het gegeven keuze, zorgde bij deze journalist een nieuw of hernieuwd levensplezier!…
Ik vroeg me toen openlijk af of de nazi’s geen keuze hebben gehad, dat ze dan toch gelijk hadden met: bevel is bevel?
Hij reageerde toen met een tekst van Byron Katie volgens zijn zeggen: hoeveel joden niet tot de verlichting waren gekomen in die tijd?
Ik reageerde toen met: dat zal ik ze vragen!
….
Toen leek het even stil te worden, had deze journalist zich vergaloppeerd?
Vervolgens kwam hij met een open brief aan mijn adres!…
Dat ie joden kende, dat ie verder iets had met de joodse filosoof Spinoza. Die volgens hem sprak over dat God en de materie/wereld een zijn, zoiets!… Deze journalist veroordeelde in ieder geval een oordelende hemelse God.
Zijn open brief aan mij kreeg veel likes!
Vanzelfsprekend reageerde ik daarop. Dat ik niets had met filosofen en daarbij ook niet het gedachtengoed kende van Spinoza. Maar het is waar, schreef ik, ik ken een enkele joodse schrijver die in een concentratiekamp een verlichtingservaring had, een glimp van geluk!…
Maar die onzin over geen keuze hebben, steunde ik helemaal niet en gaf ook een voorbeeld in onze discussie betreffende een wetenschappelijk onderzoek onder studenten die wel en niet geloofden in een keuze hebben. Zij, die wel geloofden, presteerden beter tijdens het examen!…

Ben je het brein, heb je geen keuze en is God slechts een stofje?
Of ben je bewustzijn en is God niet van deze wereld?

auschwitz-2709947_640

Afbeelding van Dariusz Staniszewski via Pixabay

Dwaalleer

Zeggen dat God en de wereld een zijn.
De wereld bevat het element tijd. De wereld is in conflict. De wereld is beperkt. De wereld is niet heilig.
Als de wereld een bonk klei is, is alles wat van de wereld is slechts klei en op die manier een met de wereld.
Dat wat we bewustzijn en liefde noemen, is niet van deze wereld.
Je hebt een brein maar bent bewustzijn.
God is niet van deze wereld maar wel in de wereld. De wereld zoekt God niet maar enkel zichzelf, omdat het God niet kent.
Het brein is niet meer dan bewustzijn, staat er niet boven.
Als je God kent, ken je ook de wereld. Dan weiger je je te identificeren met de wereld. Maar je zoekt er geen conflict mee. In liefde bestaat geen afgescheidenheid. Maar liefde is niet van de wereld. Zoals de zon wel op aarde schijnt maar toch er buiten blijft. Het is een dwaalleer om te denken dat het licht van de aarde zelf is.
Zoals een spiegel geen conflict heeft met zijn inhoud, is bewustzijn zijn inhoud. Maar het bewustzijn kan zich ook legen van zijn inhoud en is daarom zelf tijdloos. ‘Je bent de wereld die je waarneemt,’ is dus relatief. Je kunt leeg zijn aan de wereld.

earth-1365995_640

Afbeelding van Arek Socha via Pixabay