Parousia

Uit ons boek Parousia, dat in augustus 2018 verscheen:

De Heilige Geest:

Een mooi voorbeeld uit eigen leven is hiervan het volgende verhaal. In mijn spontane periode (1979 – 1986), waarin alles mogelijk was, gebeurde het volgende: Het was volgens mij in de zomer, en we woonden als gezin in Haarlem (oorspronkelijk komen we uit Amsterdam en verhuisden binnen Haarlem diverse keren). Mijn jongste zuster was aanwezig en haar vriend, mijn ouders en ik denk nog wat andere leden en/of vrienden van het gezin! Op een gegeven moment werd er iets in mij getriggerd vanwege een opmerking, ik dacht door deze vriend. Het kwam erop neer, dat de Heilige Geest in mij werd aangesproken! Ze zeiden dat ze naar Amsterdam zouden gaan en naar de rondvaartboot, welke was niet bekend. Of dat ik ook mee ging. Ik zei ja maar ik zei dat ik later zou volgen op eigen gelegenheid. Of dat ik dan wel geld had? Ik zei ja. En waar we dan zouden afspreken? Ik zei ik zie jullie wel op de Dam (ik denk om een bepaalde tijd). Toen zij vertrokken waren, vertrok ik wat later ook. Maar ik had helemaal geen geld! Ik ging dus liften. In relatief korte tijd, wel na een behoorlijk stuk al te hebben gelopen, kreeg ik ergens langs de snelweg een lift van een jong stel. Ze brachten me helemaal naar de Dam! Waar ik toen even bleef maar niemand van ons gezin en vrienden zag! Toen ben ik verder geleid door de Heilige Geest de Kalverstraat in gelopen richting V&D (die daar toen nog zat). Liep toen door V&D heen naar de andere uitgang, ging naar rechts, stak toen over en ging toen links een brug over. En vervolgens weer links langs het water waar verderop een aanlegsteiger lag voor de rondvaartboten. Daar… ja, echt daar: zaten ze wat te drinken!! Ze wisten niet wat ze zagen! Wie Amsterdam kent, weet ook dat er vele steigers zijn waar rondvaartboten liggen, ook direct bij het Centraal Station! Goed, echt een staaltje van de Heilige Geest!

Politiek:
Ik heb in mijn leven nog nooit gestemd. Daarbij ben ik ook nog eens een erkend dienstweigeraar. Nationalisme is mij vreemd. Ik beschouw mezelf als een wereldburger. Jezus riep zijn volgelingen op om niet te willen zijn als de machthebbers van de wereld, die enkel uit zijn op eigen voordelen. Ook leerde hij geen oorlog: Wie het zwaard opneemt zal door het zwaard vergaan. Verder leerde hij: ‘Ik zeg u echter dat u geen weerstand moet bieden aan de boze; maar wie u op de rechterwang slaat, keer hem ook de andere toe’ – Mattheüs 5:39. Bij politiek gaat het niet om het kiezen tussen het goede en het kwade, maar politiek = van twee kwaden het beste kiezen. Alleen bij God vinden we de ware weg vanuit het dal waarin we leven met elkaar!

Opvoeding:
Ik weet nog dat ik een hele avond had gediscussieerd met mijn zwager, als tiener, over opvoeding. We waren er niet uitgekomen! Onze stellingen stonden lijnrecht tegenover elkaar: ik vond dat je je kind nimmer mocht slaan! Die nacht had ik een verschijning. Vanuit het licht of niets kwam er een man in een lichte of witte kaftan (‘jurk’) en met blote voeten in lederen sandalen. Ik kon niet zijn gezicht zien. Volgens mij was daar enkel licht… Hij begon me te onderrichten – vraag me niet wie hij was, Jezus? Op dat moment zat er geen naam-sticker op deze ervaring – over opvoeding en wat bleek, ik kon zijn gedachtegang volmaakt volgen, ook wanneer hij begon uit te leggen waarom je een kind wel kon slaan. Dit onderricht ging niet over kindermishandeling maar over een kind een corrigerende tik verkopen! Dus die nacht of vroege ochtend, ging ik om! Ik ben hier ook nimmer op teruggekomen. Dit jaar las ik de volgende tekst in de Bijbel: ‘Denk niet licht over tucht van de Here, mijn zoon. Laat de moed niet zakken als de Here u terechtwijst. Want daaruit blijkt dat Hij van u houdt. Als Hij u slaat, blijkt dat u zijn zoon bent.’ – Hebreeën 12:5-6 (vertaling Het Boek). Tegenwoordig lijkt het Rijk of de Nederlandse samenleving hierop tegen te zijn maar ze zijn niet tegen politiegeweld. Wanneer de politie de straat op wordt gestuurd, om uw zonen en dochters desnoods met geweld te corrigeren! Het Rijk lijkt alles zelf wel te mogen wat het zijn burgers verbiedt!

Een doorbraak van verlichting in juni 1979:
Na vijf jaar het juk te hebben gedragen van een serieus leven, overeenkomstig bepaalde – zelfaangenomen – leefregels, begon ik te mediteren op: wat is authentiek zijn? Ik was toen eenentwintig jaar toen een enorme golf van energie vanuit mijn rug omhoog steeg tot in mijn hoofd. Zodat mijn hoofd ervan tolde! Een en al licht ervoer ik toen! Mijn hoofd zoemde er zelfs van. Ik was op een gegeven moment op mijn bed gaan zitten en had alle zelfcensuur losgelaten: ik had me overgegeven aan niets/open zijn/geheel ontspannen zijn naar lichaam en geest: laat alles maar gebeuren. Een leven zonder zelfcensuur! Geheel spontaan! Vertrouwende op het goede, het natuurlijke. Ik liet me daarbij ook inspireren door de natuur: een prachtige bloem die geheel niets doet en toch iets wordt: geheel tot bloei komt, spontaan. Zonder enige vorm van regels, censuur. Doen zonder te doen. Ook ons leven heeft een spontane beweging die we kunnen proberen te beheersen maar ook kunnen leren kennen als onszelf, natuurlijk zelf wel te verstaan. Dit natuurlijk jezelf zijn is niet alles zaligmakend, ontdekte ik weer later maar wel enorm belangrijk. Toen ik zo opnieuw geboren werd, was ik volkomen spontaan. Ik verzette me niet tegen alles wat in mij opkwam. Noch mijn lichaam, gevoelens en gedachtenstroom onderdrukte ik. Het ik van zelfcensuur was opgeheven, het natuurlijke regeerde! Het was ergens ook een zotte periode, want alles was mogelijk. Ik deed alles wat er spontaan in me opdook, mijn hart en lichaam waren een. Het duurde zo’n zeven tot acht jaar, dat ik leerde, volkomen begreep dat je ook kan leven vanuit liefde. Eerst, na mijn bekering, leefde ik vooral vroom, zo’n vijf jaar, vanaf mijn zestiende. Toen, leefde ik een langere periode geheel spontaan. Impulsief, vrij en natuurlijk. Maar God overstijgt wet en lichaam. God is liefde. Ik heb alle voordelen en nadelen ervaren van een geheel strikt en gewetensvol leven leiden! Ik heb ook de vrijheid van het lichaam geheel opnieuw moge leren ontdekken! Maar het was de liefde, zelfoverstijging, die mij God direct deed verwerkelijken in mezelf (juni 1987)! Je kunt alle leefregels volgen; je kunt je verlangens (impulsen) geheel volgen; en je kunt de liefde geheel volgen.

Voorspelling:
Ongeveer in de periode 1992-1998 woonde ik in IJmuiden boven een coffeeshop. Juist, geen ideale plek maar ik was blij dat ik toen die woning kon krijgen: als woningzoekende! Nu wonen we echter tegenover een historisch kerkje in het dorp Bloemendaal. Maar toen ik alleen woonde in IJmuiden, kende Chandra en ik elkaar wel maar van een gewone relatie was beslist geen sprake! Vrijwel iedereen of iedereen geloofde niet dat het ooit echt iets zou worden tussen ons tweeën. Ik bad toen veel voor een normale relatie met haar. Op een dag – in 1996 – ging de hemel open en hoorde ik engelen zingen: ‘Zij zullen samen gelukkig zijn!’ …