The philosophy of Ishvara – Swami Vivekananda

‘Who is Ishvara? Janmâdyasya yatah — “From whom is the birth, continuation, and dissolution of the universe,” — He is Ishvara — “the Eternal, the Pure, the Ever-Free, the Almighty, the All-Knowing, the All-Merciful, the Teacher of all teachers”; and above all, Sa Ishvarah anirvachaniya-premasvarupah — “He the Lord is, of His own nature, inexpressible Love.” These certainly are the definitions of a Personal God. Are there then two Gods — the “Not this, not this,” the Sat-chit-ânanda, the Existence-Knowledge-Bliss of the philosopher, and this God of Love of the Bhakta? No, it is the same Sat-chit-ananda who is also the God of Love, the impersonal and personal in one. It has always to be understood that the Personal God worshipped by the Bhakta is not separate or different from the Brahman. All is Brahman, the One without a second; only the Brahman, as unity or absolute, is too much of an abstraction to be loved and worshipped; so the Bhakta chooses the relative aspect of Brahman, that is, Ishvara, the Supreme Ruler. To use a simile: Brahman is as the clay or substance out of which an infinite variety of articles are fashioned. As clay, they are all one; but form or manifestation differentiates them. Before every one of them was made, they all existed potentially in the clay, and, of course, they are identical substantially; but when formed, and so long as the form remains, they are separate and different; the clay-mouse can never become a clay-elephant, because, as manifestations, form alone makes them what they are, though as unformed clay they are all one. Ishvara is the highest manifestation of the Absolute Reality, or in other words, the highest possible reading of the Absolute by the human mind. Creation is eternal, and so also is Ishvara.’

Lees hier verder: http://www.ramakrishnavivekananda.info/vivekananda/volume_3/bhakti-yoga/the_philosophy_of_ishwara.htm

 

God is One

‘De HEERE, onze God, de HEERE is één!’ – Deut. 6:4.
Dat deze eenheid in alles en iedereen zich kan openbaren, is weer een ander verhaal.
Zo openbaarde deze ‘Enige’ zich in en door de mens Jezus. En God noemde Jezus zijn zoon maar dat deed hij ook met koning David en Salomo.
Jezus wordt als de Gezalfde (Christus) omschreven maar dat was David ook, want priesters, koningen en profeten werden namelijk gezalfd voor hun goddelijke werk.
Alleen, zover ik weet, zei niemand: ‘Wie Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien; en hoe kunt u dan zeggen: Laat ons de Vader zien?’ – Joh. 14:9.
Deze eenheid met God werd niet gewaardeerd door de joodse geestelijken van zijn tijd en trouwens nu nog niet, door de meesten!
Christenen zien zonder enige moeite Jezus als God zelf. Maar dat doe ik dus niet. Maar dat maakt van Jezus niet opeens een tweederangs figuur of zoiets dergelijks. Mijn vrouw is ook niet God en toch betekent zij alles voor mij!…
Jezus was en is mijn grote leermeester! Door zijn leringen nauwgezet na te leven, realiseerde, verwerkelijkte ik uiteindelijk God. Niet mijn geloof in Jezus deed dat maar mijn levenspraktijk.
Als je gaat geloven in Jezus als God, kan hij op die manier in je hart komen wonen en je leven veranderen. Omdat de mens God niet kent, wordt God zichtbaar voor de gelovige door Zijn Zoon.
Maar voor mij werd God zichtbaar door de weg te volgen, die de Nazarener aan gaf (geeft).
Zoals de praktijk van zelfoverstijging: ‘Maar zo zal het onder u niet zijn; maar wie onder u groot wil worden, die moet uw dienaar zijn; en wie onder u de eerste wil zijn, die moet uw dienaar zijn, zoals ook de Zoon des mensen niet gekomen is om gediend te worden, maar om te dienen,’ – Matth. 20:26-28.
Zeker, ik geloof ook in Jezus maar geloof was voor mezelf niet de deur tot God! Wel ben ik meer gaan begrijpen, wat de kracht ervan is of kan zijn: geloof!
Maar Jezus is en blijft voor mij op de eerste plaats niet God zelf maar wel iemand waarin we God kunnen zien! Dan is het wel zo, wanneer je hem ziet heb je God gezien. Zoals in het Oosten (India) men geen moeite heeft om de guru als God te zien, te accepteren! Daar in India is Jezus een Avatar. Hier in het christelijk Westen noemen we dat de Logos, het Woord dat vlees is geworden. Alleen kent men binnen de Indiase filosofie meerdere Avatars!…